Het Ocean House maakt deel uit van een origineel thema dat ik bedacht tijdens het schrijven van een verhaal voor mijn zoon (inmiddels zonen!). De eerste set in dit thema was De Bergwindmolen, waar ik heel blij mee ben dat die deel uitmaakte van de Bricklink Invitational. Ik was ook uitgenodigd om het Ocean House te maken voor diezelfde inzending, maar dat was toen niet mogelijk. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik het nu alsnog kan inzenden.

Het verhaal gaat over de mysterieuze bergwindmolen, die geheimen herbergt die al lang vergeten zijn door de dorpelingen die in zijn schaduw wonen. De reis naar de windmolen is te gevaarlijk, totdat een jonge jongen uit het dorp een kaart ontdekt die een verborgen route naar de windmolen aangeeft. Het Ocean House is het huis van de jongen.

Een van de esthetische 'ontwerppijlers' van het thema is de combinatie van natuur en door de mens gemaakte structuren. De andere is een levendig en rijk kleurenpalet. Ik denk dat mijn favoriete onderdeel van het Ocean House misschien wel de felgekleurde bekleding is die de gevel omringt. Ik ben erg blij met het resultaat en ik vind het een vrij unieke LEGO-creatie.

Een van de grootste ontwerpuitdagingen was de volgorde waarin de set werd opgebouwd en hoe de terrasdelen aan de poten moesten worden bevestigd. Ik ben tevreden met de oplossing, want tijdens de bouw merkte ik dat het niet zo moeilijk was om ze eraf te halen en er weer op te zetten, enzovoort.

Hier volgt het gedeelte van het verhaal dat het Ocean House introduceert:

De jongen ging naar huis met de kaart veilig opgeborgen in zijn tas. Zou die echt naar de bergmolen leiden, en wat als dat zo was? Hij stond niet op het punt om de vallei in te trekken om dat uit te zoeken. Hij besloot er voorlopig niet meer aan te denken.

Het was al schemerig toen het huis van de jongen in zicht kwam.

Het huis stond op palen boven het water. Blauwe bloemen groeiden dicht en weelderig over het dak. De vader van de jongen had de bloemen een paar jaar geleden verwijderd, maar ze waren eigenwijs teruggekomen, dus had hij besloten ze te laten staan. De jongen vond de bloemen mooi, net als zijn moeder, hoewel ze het dak begonnen te beschadigen.

Hun oude vissersboot lag aangemeerd aan de steiger en deinde zachtjes op het getij. De jongen zat er af en toe graag in om te lezen, of gewoon te kijken naar de vissen die rond de poten van de steiger zwommen en genoten van de beschutting die de steiger bood tegen het open water.

De kat van de jongen miauwde en wreef zich tegen zijn been aan. De geur van gebakken vis waaide over het zand naar hem toe en zijn maag knorde. Hij bukte zich en kriebelde de kat achter de oren voordat ze samen de helling op liepen naar de voordeur. De jongen keek ernaar uit om zijn familie aan tafel te zien zitten met een lekkere warme maaltijd.

Inclusief 4 minifiguren.